Concept album νοσηρής μυθοπλασίας ή προειδοποίηση για τους κινδύνους της άδολης αγάπης; Η πέμπτη μακράς διάρκειας δισκογραφική απόπειρα της παρέας του Colin Meloy έχει κεντρικό θέμα τα βάσανα της αθώας Margaret που ψάχνοντας τον έρωτα κακόπεσε σε αιμοδιψή ρεμάλια, ανθρωπόμορφα πλάσματα και ξωτικά του δάσους.

Μουσικά οι decemberists έχουν πολύ εκλεπτυσμένα γούστα για τύπους από το Oregon: δίπλα στην εγγλέζικη ποπ και folk του Canterbury που μας είχαν συνηθίσει, βρίσκουμε prog rock ακόμα και heavy από τα 70s, και συμφωνικές ενορχηστρώσεις στις κορυφώσεις της διήγησής τους. Πλησιάστε άφοβα, δεν έχουμε να κάνουμε με τίποτα πομπώδες και οπερατικό, αλλά με έναν τύπο(Meloy) που του βγαίνει η λογοτεχνική κλίση. Τα τραγούδια είναι πάντα καλά και ακούγονται και μόνα τους έξω από τη ροή του δίσκου. Ειδικά τα The rake’s song, The wanting comes in waves και A bower scene είναι απόδειξη ότι οι δεκεμβριστές έχουν φτάσει πολύ πιο μακριά από όσο θα προσδοκούσαν κι οι ίδιοι όταν ξεκίνησαν.

ΥΓ. Καθόλου άσχημο για αμερικανάκια να πάρουν το όνομα από τους αντιτσαρικούς επαναστάτες του 19ου αιώνα (στους οποίους άνηκε και ο Πούσκιν). Αλλά, είπαμε, είναι ξεχωριστοί τύποι.